Izolacyjność cieplną przegrody (np. okien, ścian, dachów, itp.) określa się za pomocą współczynnika przenikania ciepła U.
Współczynnik U wyraża się w jednostkach W/m2K i definiuje się jako ilość ciepła przenikającą w ciągu 1 godziny przez 1m2 płaskiej przegrody (np. okien, ścian, itp.) przy różnicy temperatury powietrza po obu jej stronach (wewnątrz / zewnątrz) wynoszącej 1K (1°C).
Jednoznacznie należy stwierdzić, że im mniejsza wartość współczynnika U, tym większa izolacyjność termiczna przegrody (okien, ścian, itp.).
PRZYKŁAD :
Jakie jest zapotrzebowanie na energię, żeby utrzymać stałą temperaturę w pomieszczeniu w ciągu 1 doby, przy założeniu, że różnica temperatur jest niezmienna, a straty ciepła dotyczą tylko okna?
Okno w pomieszczeniu
Wielkość okna - 1.5m x 1.5m = czyli okno o powierzchni 2.25 m2
Współczynnik całego okna U = 1.5 W/m2K
Temperatura powietrza w pokoju wynosi +20°C
Temperatura powietrza na zewnątrz wynosi – 10°C
Róznica temperatur wynosi 30°C (30K)
Oto rozwiązanie : 24 x 1.5 x 2.25 x 30 = 2430Watt / 1000 = 2.43kWh na dobę (w przybliżeniu 73kWh na miesiąc)
Żeby utrzymać taką różnicę temperatur w w/w pomieszczeniu z podanym oknem należy dostarczyć 2.43kWh energii (np. z grzejników elektrycznych, kaloryferów lub innego źródła energii). Dla uzupełnienia informacji warto dodać, że gdyby to samo okno miało współczynnik U = 0.8W/m2K to zapotrzebowanie na energię (strata ciepła przez okno) byłoby niemalże dwukrotnie niższe, czyli oszczędność energii byłaby dwa razy większa!
Współczynniki, które powinni podawać producenci okien definiuje norma okienna PN-EN 14351.
Niekiedy, w celu określenia współczynnika U dla poszczególnych elementów okna stosuje się określenia jak poniżej: