Profile wykonane w całości z aluminium, pomimo komór powietrznych utworzonych z połączenia kształtowników, mają niską izolacyjność cieplną: U = 5,8-6,3 W/(m2K). Ten rodzaj profili - zwanych "aluminium zimnym" - wykorzystuje się w konstrukcjach fasadowych wewnętrznych i tam, gdzie nie jest wymagana dobra izolacyjność termiczna, np. budki telefoniczne, wiaty, czy elementy zainstalowane wewnątrz budynków.Do wyrobu stolarki okiennej w budownictwie mieszkaniowym stosuje się tzw. "profile ciepłe". Mają one konstrukcję złożoną zwykle z dwóch lub trzech komór powstałych w wyniku połączenia aluminiowych kształtowników, między którymi umieszcza się wkładki termiczne z tworzywa sztucznego. Jako izolatorów używa się przekładek np. z poliamidu wzmocnionego włóknem szklanym. Przekładki są łączone trwale z aluminiowymi profilami i oddzielają ich część "zimną" (zewnętrzną) od "ciepłej" (wewnętrznej). W ten sposób tworzą kolejną komorę termoizolacyjną, a każda dodatkowa komora to lepsze właściwości cieplne profilu.
Oprócz wkładek termicznych stosuje się także uszczelki z kauczuku syntetycznego. Są one dodatkowym zabezpieczeniem przed wychładzaniem wnętrz. Montuje się je na styku ościeżnic i skrzydeł - jedną na skrzydle okiennym, a drugą - większą - na ościeżnicy. Ramy okien aluminiowych z profili ciepłych osiągają współczynnik U = 2,8-3,5 W/(m2K), co jest wartością dobrą, ale już dzisiaj niewystarczającą do obecnie panującej mody i konieczności oszczędzania energii. Warto jednak dodać, że są także dostępne profile z tzw. wyższej półki cenowej, któtrch współczynnik przenikania ciepła wynosi poniżej 2.0. W bardzo dobrej konfiguracji można nawet wyprodukować okna z profili aluminiowych o współczynniku U = 1,78 W/(m2K).
Okna aluminiowe mogą być w kształcie: prostokąta, kwadratu, koła bądź łuku (możliwe do wykonania wymiary okien zawierają się w granicach: szerokość 30-500 cm, wysokość 40-600 cm). W większości przypadków okna aluminiowe są dostępne tylko na indywidualne zamówienie. Okna z dobrego, „ciepłego” profilu aluminiowego są dość drogie, ale ze względu na wyjątkową estetykę, dużą wytrzymałość i trwałość często stosowane w reprezentacyjnych budynkach, a zdarza się również, że montowane są w domach jednorodzinnych. Rosnące zainteresowanie przedłużeniem "ciepłego sezonu" coraz częściej inspiruje właścicieli domów jednorodzinnych do zakładania (budowy) ogrodów zimowych. Od wykończenia profili zależy wygląd i trwałość okien aluminiowych. Mogą one być wykończone na 2 sposoby: anodowane i lakierowane
W pierwszym przypadku (anodowane), profile są bardzo odporne na korozję, trwałe, odporne na zmiany temperatury oraz warunki atmosferyczne. Najczęściej spotykane kolory to: przypominający barwę naturalnego aluminium, złoty, brązowy lub ciemnobrązowy kolor
Profile lakierowane (malowane), np. proszkowo lakierami poliestrowymi, są jeszcze bardziej odporne na korozję i przypadkowe zarysowanie niż anodowane. Typowy kolor lakieru to biały i brązowy, inne barwy dobiera się z palety kolorów RAL i zwykle trzeba za nie dopłacić. Możliwe jest także wykonanie profili dwukolorowych - w innym kolorze na zewnątrz, innym wewnątrz pomieszczenia.
Co ważne i ciekawe powierzchnia profili może być błyszcząca, matowa lub metalizowana albo przypominać odcień i rysunek drewna.
Niestety pewną wadą okien aluminiowych jest to, że zniszczonych okien nie da się odnowić, podobnie jak okien z tworzywa. Powierzchnię ram takich okien łatwo jest zarysować, ramy i skrzydła aluminiowe z uszkodzoną powłoką korodują w kontakcie z wapnem i zaprawą cementową. W miejscach, w których stykają się z innymi metalami, zwłaszcza z miedzią, mosiądzem lub stalą, mogą ulegać tak zwanej korozji kontaktowej. Nie powinno się więc zakładać pod takimi oknami parapetów stalowych. Jeżeli okucia zamontowane są w tak zwanych komorach mokrych, mogą ulegać korozji. Aluminium ma stosunkowo duży współczynnik rozszerzalności cieplnej, co może powodować odkształcenia ram okna, jeżeli zostaną źle zamontowane. Z wyjątkiem tych najlepszych i najcieplejszych profili, trudno jest też uzyskać korzystny współczynnik przenikania ciepła ram skrzydeł i ościeżnic z aluminium. Poniżej tabelki lepiej ilustrujące klasy profili aluminiowych i ich współczynniki przenikania ciepła.
| Klasyfikacja materiałowa profili aluminiowych | ||
|
Niemiecka norma DIN 4108T4 określa klasyfikację materiałową konstrukcji aluminiowych zgodnie ze współczynnikiem przenikania ciepła przez profile lub zestawienia profili. Dzięki zastosowaniu poliuretanu pomiędzy paskami poliamidowymi, użyciu specjalnej uszczelki centralnej i uszczelek przyszybowych, z łatwością osiąga wartości niezbędne dla grupy 1.0 |
Grupa materiałowa |
Współczynnik przenikania ciepła kr [W/m2K] |
| 1.0 |
kr<2,0 |
|
| 2.1 |
2,0<kr<2,8 | |
| 2.2 | 2,8<kr<3,5 | |
| 2.3 | 3,5<kr<4,5 | |
| 3 | 4,5<kr | |
Własności termiczne
Własności termiczne profili aluminiowych zależą, między innymi od odległości pomiędzy wewnętrzną i zewnętrzną częścią profilu, a tym samym od szerokości izolatora termicznego.
Dzięki izolacyjnym paskom poliamidowym, Concept System® firmy Reynaers uzyskuje najkorzystniejszy, możliwy w danej grupie materiałowej, rozkład temperatur.
Izolacja termiczna
Uszczelka centralna posiada komory, które dodatkowo wpływają na izolację termiczną pomiędzy warunkami wewnątrz i na zewnątrz konstrukcji. Co więcej, uszczelka centralna styka się ze specjalną ścianką izolatora poliamidowego zapobiegając wystawianiu wewnętrznej części półprofilu na działanie zewnętrznego zimnego powietrza.
Systemy firmy Reynaers
Zobacz także:
- Ściągawka pomocna przy zakupie "Okien z klasą"
- Jak świadomie wybrać okno
- Okno ważne parametry
- Okna dachowe
- Okna drewniane
- Okna PVC
- Okna inne
- Szyby zespolone
- Gwarancja, a niezgodność z umową