 |
O
uroku okien drewnianych decyduje materiał z jakiego sa zbudowane .
Nawet najlepsza imitacja nie dorównuje bowiem urokowi naturalnego
układu słojów drewna i jego barw. Półprzezroczyste powłoki barwiące
dodatkowo te cechy podkreślają. Z powodu swojego wyglądu okna drewniane są często traktowane jak meble. Okna dobiera się tak, by kształtem i kolorem pasowały nie tylko do elewacji, ale i elementów wystroju wnętrz. |
| Okna drewniane muszą jednak
- inaczej niż meble - sprostać oddziaływaniu zmiennych warunków
atmosferycznych, wilgoci czy naporowi wiatru, a zatem niezmiernie ważna
jest też ich trwałość, która zależy zarówno od materiału i konstrukcji
profili, z jakich okna są wykonane, jak i ich wykończenie. Najpopularniejsze gatunki drewna do produkcji okien. |
|
 |
Ze względu na wymagania, jakie stawia się oknom jako elementom budowlanym, profile okienne najlepiej byłoby wytwarzać z drewna egzotycznego: teakowego, iroko, makore czy mahoniu. Okna z tych gatunków byłyby jednak tak drogie, że mogłaby sobie na nie pozwolić tylko niewielka grupa inwestorów. Do produkcji okien drewnianych używa się więc przeważnie znacznie tańszych i bardziej dostępnych gatunków drewna o nie tak znakomitych, ale wystarczająco dobrych właściwościach. |
|
Sosna.
To podstawowy surowiec do wyrobu okien, a także drewnianych konstrukcji
budowlanych. Drewno sosny świetnie się do tego nadaje, ponieważ jest
stosunkowo trwałe i wytrzymałe, a jednocześnie sprężyste i łatwe w
obróbce. Jego odporność na działanie wilgoci jest co najmniej
wystarczająca (dzięki znacznej zawartości żywicy). Poza tym - łatwo
daje się impregnować i malować, zarówno farbami, jak i lakierami. Świerk. Ma gorsze właściwości niż sosna, ale jest tańszy. Rozróżnia się dwa rodzaje świerku - nizinny i górski. Okna powinno się robić tylko ze świerka górskiego, ponieważ świerk nizinny jest zbyt mało odporny na zawilgocenie i korozję biologiczną. Świerk dość łatwo pęka, źle się struga i ma przeważnie wiele sęków, dlatego wyroby z tego materiału zwykle maluje się farbami kryjącymi. Modrzew. Jest to najlepsze i najtrwalsze drewno budowlane spośród gatunków iglastych. Doskonale nadaje się do wyrobu okien i drzwi. Charakteryzuje się bardzo dużą odpornością na wilgoć - pod jej wpływem prawie się nie odkształca i nie ulega korozji biologicznej. Modrzew jest jednak gatunkiem dość rzadkim i dlatego stosunkowo drogim. Dąb. Jest najlepszym surowcem budowlanym spośród rodzimych drzew liściastych, lepszym również od sosny, a nawet modrzewia. Do produkcji okien powinno się używać tylko twardzieli z pnia drzewa, bo część bielasta łatwo ulega zniszczeniu przez owady. Drewno dębowe jest twarde, bardzo wytrzymałe oraz odporne na ścieranie. Cechuje je duża trwałość i odporność na zmienne warunki wilgotnościowe (pod wpływem wilgoci tylko nieznacznie się odkształca). Jego wadą jest wysoka cena. Warto też wiedzieć, że dąb czernieje pod wpływem wody, niektórych klejów oraz w kontakcie ze stopami żelaza. Meranti. Gatunek sosny uprawiany na plantacjach w Indonezji, Malezji i na Filipinach, dlatego drewno to jest stosunkowo tanie. Okna z meranti niekiedy są nazywane przez producentów "mahoniowymi". Drewno z wyglądu faktycznie przypomina mahoń, ale jego właściwości i parametry techniczne są gorsze. Do Polski sprowadza się meranti różnej jakości (a zależy ona od jego ciężaru właściwego, który może wynosić od 390 do 880 kg/m3). Jakość zbliżoną do sosny meranti ma dopiero przy ciężarze właściwym powyżej 450 kg/m3. Zawsze zatem warto zapytać producenta o parametry wyrobu i nie ufać samej nazwie "okna mahoniowe". Konstrukcja profili |
|
 |
Jedną z najbardziej uciążliwych wad drewna jest paczenie się podczas wysychania. Najlepszym sposobem na jej wyeliminowanie okazało się klejenie profili okien z listew, a nie jak dawniej - wykonywanie ich z litego drewna. Obecnie technologię taką stosuje się w produkcji większości okien drewnianych. Listwy są łączone w taki sposób, aby naprężenia wewnętrzne powstające w drewnie znosiły się wzajemnie i profil pozostawał prosty pomimo zmiennych warunków wilgotnościowych. |
 |
 |
|
Standardowym rozwiązaniem jest profil DJ-68 stosowany przez prawie
wszystkich producentów okien. Powstaje z trójwarstwowej klejonki o
równoległym układzie listew. Spotyka się też inne profile, klejone z
większej liczby listew, łączonych ze sobą w dwóch kierunkach. Często są
grubsze, sztywniejsze i mają lepszą izolacyjność niż DJ-68. Okna o tradycyjnie produkowanych profilach zwykle nie dorównują oknom z drewna klejonego. Dzieje się tak dlatego, że technologia produkcji profili z drewna klejonego wymusza staranne przygotowanie materiałów - drewno musi być wyselekcjonowane i bardzo dobrze wysuszone (do poziomu 12-13%). Ponadto po sklejeniu ma ono lepsze parametry techniczne od drewna litego o takim samym przekroju, nawet wtedy, gdy jakość surowca, z którego go wykonano, jest o klasę gorsza. Impregnacja i wykończenie okna |
|
 |
Drewno,
z którego wytwarza się profile okien, musi być zabezpieczone przed
wpływami atmosferycznymi, a także przed owadami, grzybami i
promieniowaniem UV. Podczas produkcji impregnuje się je więc metodą
ciśnieniową albo nieco mniej skuteczną metodą powierzchniową (przez
zanurzenie lub natrysk). |
| Trwałość nadają też oknom powłoki wykończeniowe z lakieru lub farby. Powinny być one nałożone przynajmniej w trzech warstwach: gruntującej, podkładowej i wykończeniowej. Łączna grubość warstw powłoki transparentnej, czyli takiej, przez którą widać słoje drewna, musi wynosić 60-80 m (mikrometrów), a powłoki kryjącej - 100-120 m. Podczas użytkowania okien powłoki te trzeba co jakiś czas odnawiać, nie tylko ze względów estetycznych, ale przede wszystkim po to, aby nie dopuścić do zniszczenia warstwy ochronnej. | |
Okna drewnianie ;)Zobacz także:
- Ściągawka pomocna przy zakupie "Okien z klasą"
- Jak świadomie wybrać okno
- Okno ważne parametry
- Okna dachowe
- Okna PVC
- Ogrody zimowe
- Szyby zespolone
- Gwarancja, a niezgodność z umową