Ile może wytrzymać okno?

Szybki rozwój zabezpieczeń elektronicznych i usprawnienie pracy firm ochrony spowodowały, że właściciele domów i mieszkań często nie przykładają już tak dużej wagi do mechanicznego zabezpieczenia okien. Niestety niesłusznie
. Postęp technologiczny daje możliwość sprawnej identyfikacji intruza na terenie chronionym oraz lokalizacji miejsca w którym przebywa, a nawet jego śledzenie za pomocą kamer. Ma to duże znaczenie dla służb ochrony, a także ułatwia policji wytypowanie sprawcy i zatrzymanie go. Bez wątpienia stosowanie nowoczesnych urządzeń elektronicznych jest konieczne do zapewnienia najwyższego poziomu zabezpieczeń i jest pomocne podczas interwencji i ujęcia sprawcy.
Jednak największy wpływ na skuteczność zabezpieczenia ma:

• czas swobodnego działania intruza,
• czas oporu urządzeń mechanicznych,
• czas potrzebny do interwencji odpowiednim służbom po uruchomieniu sygnalizacji alarmowej.

Jak zyskać ten czas i szansę uniknięcia włamania?

Oto nasza propozycja.

Złodziej, by dostać się do mieszkania, wybiera najczęściej okno, z pozoru najbardziej kruchy element konstrukcji. Może wybić szybę, ale robi to niechętnie, by nie hałasować i nie rzucać się w oczy, najczęściej więc próbuje wyważyć okno. Jeśli nie ma ono żadnych zabezpieczeń antywłamaniowych, w ciągu kilku sekund, niemal bez hałasu uda mu się to przy użyciu zwykłego dużego śrubokrętu.

Z reguły okna są wyposażone jedynie w standardowe okucia ze zwykłymi mechanizmami zamykającymi. Można jednak sprawić sobie okna, które są dla włamywaczy o wiele trudniejszym orzechem do zgryzienia. Jakie i z iloma zabezpieczeniami? To zależy od indywidualnego poczucia bezpieczeństwa i zasobności portfela inwestorów.

Przed podjęciem inwestycji należy mieć świadomość, przed kim można się w stosunkowo prosty sposób zabezpieczyć. Okazuje się, że tylko przed przypadkowymi włamywaczami, używającymi powszechnie znanych narzędzi typu śrubokręt, kliny drewniane czy nawet łom! W starciu z profesjonalistami wyposażonymi w palniki, wiertarki lub szlifierki kątowe dużej mocy, obserwującymi obiekty i przygotowującymi się miesiącami na dogodną okazję – zwykły śmiertelnik praktycznie nie ma szans. Na pocieszenie przychodzą jednak statystyki, wg których sprawcami ponad 95% wszystkich włamań są włamywacze okazjonalni.
Cały arsenał dostępnych i chętnie stosowanych zabezpieczeń typu kraty, klamki z kluczem, szyby antywłamaniowe, okucia antywyważeniowe czy zabezpieczenia elektroniczne, a nawet pies i sąsiad, skierowane są właśnie przeciwko tego rodzaju przestępcom.

Nie kosztują majątku

Proces włamania został profesjonalnie rozpracowany i opisany przy pomocy klas odporności antywyważeniowej WK, a także znormalizowany (w normie europejskiej ENV1627-1630). Klasy określają: czas, narzędzia, jakim okno ma stawić opór podczas próby włamania, rodzaj sprawcy – przypadkowy, włamywacz, włamywacz profesjonalista; ryzyko oraz sposób montażu. Nie opisują ilości i sposobu zabezpieczeń całego okna (a więc nie tylko okucia), gdzie, w którym rogu okna jaka rolka, jaki zaczep, jaki czujnik. Wybór rodzaju i sposobu zabezpieczeń, w szczególności po stronie okuć, pozostaje w dużej mierze w gestii producenta okien.

Niektóre zabezpieczenia można montować także w starych oknach. Najprościej wymienić zwykłą klamkę na klamkę z kluczem i z zabezpieczeniem przed rozwierceniem od zewnątrz, co nie pozwala co prawda na otwarcie okna, np. gdy skrzydło jest uchylone, albo gdy złodziej planuje przekręcić klamkę przez niewielki otwór w szybie, ale nie stanowi jeszcze żadnej ochrony przed wyważeniem.
Tę zapewniają dopiero grzybkowe rolki ryglujące, wchodzące w zaczepy antywyważeniowe. W przypadku starych okien zainstalowanie tych zabezpieczeń może wiązać się z wymianą kompletu okuć, a niekiedy okazać się w ogóle niemożliwe.
Ta wersja to minimum zabezpieczeń – minimum tego, co można zrobić bez wielkich nakładów. Ale – niewielkie nakłady, mizerne zabezpieczenie.

Okna antywyważeniowe bardzo się miedzy sobą różnią.
I tak, zadaniem okna deklarowanego jako odporne na wyważenie jest:

w klasie WK1:
stawić czoła włamaniu przez przypadkowego/okazjonalnego sprawcę, dokonującego włamania „siłą mięśni”, bez przyrządów, stosującego przemoc fizyczną: naskoczenie, kopnięcie, pchnięcie barkiem. Okno wykonane w tej klasie stanowi niewielkie zabezpieczenie przed użyciem prostych narzędzi. W tej klasie brak jest wymagań dotyczących szyby. Klamka z kluczykiem.

w klasie WK2:
włamywacz przypadkowy, proste narzędzia typu śrubokręt, szczypce, klin. Okno musi mieć szybę A3 = P4 lub Tristar (kula 4,11 kg z 9,5 m), a także listwy przyszybowe klejone lub dokręcone. Klamka z kluczykiem.

w klasie WK3:
włamywacz + dodatkowy śrubokręt i łom. Szyba B1 = P6 (30 do 50 uderzeń siekierą 2 kg), a także listwy przyszybowe klejone lub dokręcone. Klamka z kluczykiem.

w klasie WK4:
doświadczony włamywacz + piła, młotek, siekiera, dłuto, narzędzie zasilanie akumulatorem (np. wiertarka).

w klasie WK5:
doświadczony włamywacz + narzędzia elektryczne, np. wrzynarka czołowa.

w klasie WK6:
doświadczony włamywacz + mocne narzędzia elektryczne, np. szlifierka kątowa z dyskiem o średnicy maks. 230 mm.

Czas oporu okien, drzwi lub żaluzji według ENV 1627, zestawy narzędzi według ENV 1630

Klasa odporności WK	Przykładowe narzędzia	Czas oporu w min.
WK 2	wkrętaki, kliny drewniane, klucz do rur	3
WK 3	jw. plus łom stalowy	5
WK 4	jw. plus młotek, siekiera, przecinak, wiertarka małej mocy	10
WK 5	jw. plus elektryczna piła, wiertarka średniej mocy, szlifierka kątowa średniej mocy	15
WK 6	jw. plus wiertarka dużej mocy, szlifierka kątowa dużej mocy	20

Klasa odporności na włamanie	Klasa szyby
WK 1	bez wymagań
WK 2	P4
WK 3	P5
WK 4	P6
WK 5	P7
WK 6	P8

Szyby warstwowe produkuje się w różnych klasach wytrzymałości o symbolach: O1 i O2 oraz od P1 do P9. Oznaczone kolejnymi cyframi są mocniejsze, ale i droższe. W domach najczęściej stosuje się szyby:

• P1, P2 – szyby bezpieczne budowlane, które są bardziej odporne na zniszczenie i stanowią pewne utrudnienie przy próbie ich sforsowania;
• P3, P4 – szyby budowlane o zwiększonej odporności na włamanie, potocznie zwane antywłamaniowymi: mogą zastępować kraty o oczkach 150x150 mm z drutu stalowego średnicy 10 mm; bardzo trudne jest przebicie takiej szyby na wylot.

Wersja medium/maksimum

Jeśli rzeczywiście planujemy zabezpieczyć okna, powinniśmy zamontować takie zabezpieczenia, które będą utrudniać pracę włamywaczowi i opóźniać włamanie przez 3 do 5 minut, czyli WK2 lub WK3. Statystyki policyjne pokazują, że jeśli w tym czasie złodziejowi nie uda się sforsować okna – rezygnuje on z próby włamania. Ryzyko, że zostanie dostrzeżony i przyciągnie uwagę osób z otoczenia staje się zbyt duże.
Dla większej pewności należy podłączyć obiekt do systemu monitorującego i alarmowego.

Okna antywyważeniowe to okna certyfikowane, które pomyślnie przeszły badania w certyfikowanym lub notyfikowanym laboratorium. Okna bez certyfikatu mogą posiadać elementy antywyważeniowe, nawet bardzo trwałe i zmyślne, ale by skutecznie opierać się włamywaczowi, wszystkie elementy okna muszą pomyślnie przejść przez próbę badania: szyba, profil, listwy przyszybowe oraz ich połączenia.

Okucia antywłamaniowe to standardowe okucie obwiedniowe + elementy antywyważeniowe, np. zaczepy antywyważeniowe. Elementy antywyważeniowe na ościeżnicy produkowane są ze stali hartowanej i odpuszczanej, twardszej i bardziej plastycznej, są kute na zimno.
Siła zabezpieczeń antywłamaniowych polega głównie na „zmyślności technologicznej” okuć oraz na wiedzy, w których miejscach i przed jakim rodzajem ataku mają chronić okno. Przykładem takiego rozwiązania może być przeciwbieżne zamknięcie środkowe z rolkami ryglującymi firmy Roto, wchodzącymi po dwóch stronach w stalowy zaczep antywyważeniowy; próba podważenia rolki z jednej strony prowadzi do zakotwiczenia się w zaczepie drugiej. W produktach do badań najbardziej zwraca się na uwagę na to, w jaki sposób uzyskać trwałe połączenia elementów składowych okna: np. okucia z profilem, tak by unikać powstawania słabych punktów.
Reasumując, w oknach certyfikowanych czy bez certyfikatu należy zwrócić uwagę na jego następujące elementy:

• klamkę,
• elementy antywyważeniowe okucia,
• szybę,
• ramę,
• montaż.

Klamka
Najczęściej okna wyważane są po stronie klamki, gdyż w tym miejscu opór jest najmniejszy. Należy zatem wymienić zwykłą klamkę na np. klamkę z kluczem i zabezpieczeniem przed rozwierceniem, albo klamkę typu Secustic z wbudowanym mechanizmem zabezpieczającym przed manipulacją z zewnątrz – zapobiega to przesunięciu okucia po obwodzie i w konsekwencji otwarciu okna.
Jednakże klamki dobrze sprawdzają się tylko w zestawie z pozostałymi elementami zestawu.

Elementy antywyważeniowe
Okna wyposażone jedynie w okucia obwiedniowe chronią w sposób odpowiedni np. przed naporem wiatru, a dopiero antywyważeniowe zaczepy i grzybkowe rolki ryglujące, stabilnie się w nich zahaczające, zwiększają odporność okna na wyważenie. Zestaw takich zabezpieczeń można zamontować zwykle w nowych oknach, o możliwość dodatkowego uzbrojenia starych należy indywidualnie zapytać producenta okien.

Najskuteczniejszym zabezpieczeniem jest połączenie zabezpieczeń mechanicznych i elektronicznych, ale takich , żeby były dyskretne, eleganckie i skuteczne – co ważne – nie stanowi śmiertelnej pułapki dla domowników w wypadkach losowych, jak np. krata w oknie podczas pożaru.



Różne zabezpieczenia mechaniczne po stronie okuć, które można spotkać w dobrze uzbrojonych oknach:

1. Stalowe rygle hakowe Roto do okien i drzwi balkonowych;
2. Przeciwbieżne zamknięcie środkowe Roto;
3. Klamki antywłamaniowe Secustic bez widocznych elementów zabezpieczających;
4. Grzybkowe rolki ryglujące w połączeniu z zaczepami antywyważeniowymi .

Artykuł na bazie informacji od firmy ROTO